|
CHIRURGIA NIE JEST TYLKO NAUKĄ LECZ I SZTUKĄ , I NA OPANOWANIE JEJ SKŁADA SIĘ OSOBISTE UZDOLNIENIE , ZRĘCZNOŚĆ I UMIŁOWANIE PRZEDMIOTU. PRACA , NAUKA I KONTAKTY Z WIELOMA OŚRODKAMI POZWALA NABIERAĆ WPRAWY I SAMODZIELNOŚCI W ROZWIĄZYWANIU TRUDNYCH PROBLEMÓW I PRZYCZYNIA SIĘ DO POGŁĘBIANIA WIEDZY DLA DOBRA PACJENTÓW.
Chirurgia szczękowo twarzowa wyodrębniła się jako oddzielna gałąź wiedzy lekarskiej i obejmuje zabiegi na twarzy ,w jamie ustnej , , na kośćcu twarzy i tkankach miękkich . zabiegi te mają na celu zwalczanie wad rozwojowych i zniekształceń nabytych , leczenie urazów twarzy i ich następstw, leczenie nowotworów , stanów zapalnych i patologii narządów znajdujących się w zakresie twarzy , głowy i szyi, zabiegi plastyczne na terenie twarzy.
Granice chirurgii twarzowo szczękowej nie są wytyczone gdyż obejmują wszystkie narządy jak nos , zatoki oboczne nos , oczodoły , ślinianki , czaszkę i przedni dół czaszki , staw skroniowo żuchwowy.
Chirurgia twarzowo szczękowa wymaga znajomości zasad chirurgii ogólnej ,plastycznej , laryngologii oraz stomatologii ponieważ nie da się ściśle oddzielić wszystkich specjalności spotykających się na jednym terenie anatomo - topograficznym.
Zakres chirurgii twarzowo szczękowej jest szeroki i wyróżnić można kilka działów ;
Chirurgia stomatologiczna , jamy ustnej i wyrostka zębodołowego obejmująca leczenie patologii jamy ustnej głownie związanej z zębami.
Chirurgia urazowa obejmująca leczenia obrażeń kości tkanek miękkich oraz narządów twarzy i głowy oraz ich następstw deformacji , ubytków i dysfunkcji narządów i tkanek.
Chirurgia onkologiczna zajmująca się usuwaniem guzów złośliwy i niezłośliwych i leczeniem i rekonstrukcją ubytków powstałych po usunięciu patologii
Chirurgia plastyczna twarzy i chirurgia ortognatyczna gdzie cięcia ograniczone są do minimum a większość dojść operacyjnych jest wykonywane przez jamę ustną by uniknąć ciąć na twarzy. Ta część chirurgii twarzowo szczękowej obejmuje leczenie zmian na twarzy spowodowanych starzeniem , urazem lub inną patologią oraz korekcją wad kostnych twarzoczaszki .
Chirurgia wad czaszkowo szczękowo twarzowych to olbrzymi dział zajmujący się wszystkimi wadami w obrębie czaszki i twarzy od urodzenia do dorosłości od rozszczepów wargi i podniebienia przez wady żuchwy i szczęki do zaburzeń wzrostu czaski jak kraniosynostozy i zespoły chorobowe zesp. Crouzona , Aperta i wiele innych
Wady rozwojowe twarzy i jamy ustnej , jak również zniekształcenia szczęk powodujące upośledzenie żucia mowy , wyglądu , oddychania wymagają nie tylko leczenia chirurgicznego lecz również ortodontycznego i protetycznego w celu uzyskania pełnej rehabilitacji. Sam zabieg jest niewystarczający i do uzyskania pełnego wyniku czynnościowego niezbędne są dalsze zabiegi ortodontyczne i stomatologiczne.
Chirurgia szczękowa to dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym schorzeń jamy ustnej, części twarzowej głowy - aż po dół przedni czaszki włącznie - oraz szyi. Ze względu na zasięg, coraz częściej specjalność ta określana jest jako chirurgia czaszkowo-szczękowo-twarzowa.
Jest podspecjalnością stomatologii oraz chirurgii. Wyłoniła się na przeł. XIX i XX w. z chirurgii ogólnej. Obejmuje chirurgię stomatologiczną, onkologię, traumatologię i chirurgię plastyczną części twarzowej czaszki. W większości krajów Unii Europejskiej do uzyskania tej specjalności wymaga się dyplomu lekarza i lekarza dentysty.
Chirurgia szczękowa dziecięca – dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym człowieka od pierwszych dni życia (okres noworodkowy, w tym dzieci przedwcześnie urodzone), niemowląt, dzieci małych i dużych, do 18. roku życia; istnieją też pierwsze doniesienia o prenatalnych możliwościach inwazji chirurgicznej w ciele chorego płodu.
Chirurgia dziecięca jest podspecjalnością chirurgii związaną z odkryciem, że pokutujące całe wieki przeświadczenie, iż dziecko to "mały dorosły" jest fałszywe. Dziecko, szczególnie małe, różni się znacznie od dorosłego, zwłaszcza chwiejnością równowagi wodno-elektrolitowej oraz regulacją temperatury ciała czy innych procesów metabolicznych. Inne też są choroby (znaczną ich część stanowią wady wrodzone), z którymi styka się chirurg dziecięcy. Wykonujący zabiegi muszą wykazywać dużą delikatność, a sala posiadać odpowiednie wyposażenie.
Chirurgia ortognatyczna pozwala na leczenie wrodzonych wad zgryzu wynikających z dysproporcji rozwojowych kości twarzoczaszki. W przypadkach gdy występuje przerost lub niedobór wzrostu kości szczęki i/lub żuchwy, leczenie ortodontyczne jako jedyny sposób terapii jest niewystarczające, a niekiedy wręcz bezradne.
Wykonywane zabiegi w zakresie chirurgii ortognatycznej obejmują zabiegi osteotomii, czyli przecięcia kości szczęki i żuchwy. Dzięki uzyskanej ruchomości, możliwe jest ustawienie kości szczęk w pożądanej pozycji względem siebie.
Celem leczenia jest poprawa funkcji układu stomatognatycznego poprzez poprawę warunków zgryzowych oraz, co nie mniej jest ważne, poprawę rysów twarzy pacjenta. Efekt ostateczny leczenia pacjenta z kostna wadą zgryzu, osiągnięty dzięki chirurgii ortognatycznej, opiera się na ścisłej współpracy z lekarzem ortodontą i odpowiedniemu leczeniu ortodontycznemu.
Ogólnie można powiedzieć, że wszystkie wrodzone wady kostne zgryzu prowadzą do zaburzeń funkcji takich jak prawidłowa praca stawów skroniowo-żuchwowych, gryzienie pokarmów i połykanie, a nawet mowa.
Negatywnie wpływają również na rysy twarzy.
Z czasem nasilają schorzenia przyzębia oraz zwiększają ryzyko wystąpienia próchnicy zębów.
|
